Friday, 8 May 2026

آنروزها خدا چه زیبا بود

 




 

آنروزها خدا چه زیبا بود

میرفتی مینشستی

و دردردُ دلت را براش میگفتی

از سیر تا پیاز را

از کم تا زیاد را.

 آنروزها خدا چه زیبا بود ، در پوست میگُنجید

نه چون استعاره ای

شکی یا که تعارفی

*

وحمی نبود میان خدای ما و خدایِ هرکسی

و خدا، مقامی داشت برای خویش

میرفتی مینشستی

میگفی، میشِنیدی

میخندیدی

بی آنکه خدایت متاثر شود.


آنروزها خدا چه زیبا بود

مرحم دردی نیافتنی، الطیامی.

 این صدا، پژواکِ  پوچ نیست

یا که مجیز!

 حرف دل است در واضح

در آن خانه

هر کس را  کار خویش بود، آتش برِ  انبان خویش بود


*

اینجا که من  ایستاده است

خدا

تغدیر میکند

و تو

چون بنده ای ذلیل

 به سجده

تعظیم میکنی

دستت دراز

مفّرح نمیشوی

افسوس میخوری

دروغ بود

آنچه تا به حال حقیقت بود

و من و ما وشما

و ایشان ها

همه دروغ را حقیقت

و حقیقت را،  دروغ پنداریم

این منِ در من

هنوز ایستاده میان حقیقت و دروغ

 

دروغ در یک دست و حقیقت  به دست دگر.

 

  گوشی نمانده که راستی را دوباره بشنَوَد

گویی که خاک یاس به اینجا فشانده اند

اینجا که من ایستاده است  

همه چیز 

در تخَیُل است 

نه وجود


و ما 

و شُما، از تخیل آنچه  نداریم 

مسرور گشته ایم.

شاید، حزیان می گويم یاکه مجیز، نمیدانم

تو بگو!

 

 

 

  دامون

۲۸/خرداد/۲۵۸۲ 

۱۴/آبان/ ۲۵۸۳

Tuesday, 5 May 2026

برجِ الخليفه درسی برای تمامی برج ها

 


برجِ الخليفه درسی برای تمامی برج ها


شراکت، مماشات و اعتماد بلندمدت با یک رژیم تروریستی، یعنی بازی با آتش

امارات امروز تاوان چهار دهه بازی خطرناک خود با رژیمی را میدهد که در تمام این سالها یکی از مهم‌ترین مراکز تجاری منطقه و شریک اقتصادی جمهوری اسلامی بوده است، شراکتی که در دوره‌هایی با حجم  مبادلات نفتی، مالی و تجاری همراه بود

يك بازی با دو برنده

ابتدا همه چیز خوب بود، شراکتی دو سر برد که امارات را به ثروتمندترین کشور منطقه بدل میکرد و  این کشور نیز علاوه بر تسهیل تجارت منطقه‌ای  در دور زدن تحریم‌های جهانی نیز نقشی بسیار حیاتی بازی میکرد، بطوریکه در سخت ترین فشارها این امارات بود که دهان در دهان ملایان تنفس مصنوعی ازبرای حیات رژیم مهیا کرد و حتی در کشتار جمعی جوانان ایرانی طی دوره های مختلف همچو سال ۸۸ هرگز نه بیانیه ای داد و نه در اعتراض نمایشی مجامع جهانی نامش دیده میشد

این شراکت هر روز مستحکم تر میشد تا اینکه  رژیم تهران بقایش را بالاتر از هر رابطه و قاعده ای تعریف کرد، در لحظه تمام دوران خوش با اعراب شیخ نشین را فراموش و به محض احساس خطر موشک روانه ی برج معروف الخلیفه نمود تا به تمام شرکایش اعلام کند:

در یک حکومت تروریستی هیچ رفاقت و شراکتی  نمیتواند معنا داشته باشد و  تمامی معاهدات و معادلات مهم اقتصادی- تجاری و استراتژیک را فدای خود و بقای خود کند

شیخ محمد بن راشد آل مکتوم را میتوان مردی نامید که در اوج میهن دوستی، پر اشتباه عمل کرد انجا که حاضر به شراکت با یک رژیم تروریستی انهم به مدت ۴۰ سال شد، هرچند که پول ها و سرمایه های کلان نفتی و گازی آیدِ کشورش شد انهم در ازای هموار کردن خواسته های تهران و دور زدن تحریم ها، اما به محض شعله ور شدن آتش جنگ، این امارات است که بعنوان هدفی سهل، میسوزد

پ ن

در آینده سرنوشت این شیخ نشین میتواند تلخترین سرنوشت یک شریک با حکومتی تمامیت خواه شود


#پسرعاقل_نوح





بدون شرح