تو غربتی که وق زده
رو تاقچهء خونهء ما دستای تو کمونه ای به
قلب تشنهء منه
دستای تو ، تو
ماورأ، دستای تو، تو اونورا، هرچی که دور، هرچی که تار هنوز صِداست بی انتهاس
دوستدارم ، تورو
دارم، فکر میکنم همین کفاست.
دامون
به رویا.ت
اول پائیز
٩١
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر