روز زن

در این مُقام که مفلوک مانده در انکار

و خاک هزار سالهء انتظار ِ معشوقه های بهشتی را

هنوز آدم

در گُمانه نشسته

که

بگیرد

به تومار کشد

به دار آرزو ها کشد و صد هزار افسانه ء دیگر که هر از دم

زبانه میکشد

از تبخیر خمیری به قوام نیامده، در مفرق اندیشه اش

روز زن

مبارک باد

دامون

١٧/١٠/١٣٩٠

التهاب

در این عصر منعکس

که نه عکسی درون ماه

و نه

ماهیت ِ عکس در ماه

***

و بند

بر قلم

در گواهی قلم در بند

و پرواز فراموش سنگها

به سخره ها به قصد سار

***

میگو ید: آمده ام من

با کوله باری از قسم های مقطوع به قیمت قاز

و دم خروس از به زیر عبا

نه پود به تار و نه، پود به تار

***

در این عصر منعکس که عکس ماه بر آب است

و نقش آرزو بر آب

قافله ای سر گردان در هر سو که سر گردان

چکمه ای گسیخته از لگام

و سُجدهء کورکوران

دامون

سه شنبه, بیست و یکم خرداد ۱۳۹۲

نقاشی بالا اثر نقاش اُتریشی (هوندرت واسار)

*قاز*در اینجا واحد پولی با ارزش بسیار کم

عصر مُنعکس اینجا به معنی برگشتن به عقب و فاصله با مدرنیته حاضر است؛ درست مثل کسی که در عصر حاضر، قرن بیست و یکم، به جای استفاده از ابزار پیشرفته‌ ، زندگی را در عصری بسیار گذشته، عصر سنگ و سنگسار گذرا باشد 

تا من زنده ام

وقتی که در چشمهایم تصویرت

و آهنگت

مضراب قلب مرا میسراید

دیگر نممیری

تاکه من زنده است

نه

تو زنده ای

تا من زنده است

آن تابوت

آن خاک و مزار

همه و همه

جز نمایشی بیش نیست

زیراکه تو درمن میسرایی آهنگ عشق را‌

که تامن

زنده است

دامون

به پاکو د لوسیا

٢٧/٠٢/٢١٤

سوت ِ دلان

دراین سوت شبانگاهی که پسمانده ز ِ عصری بیش محضون است

پس سی سال

در این ایام سوت و کور که اندوه است در ماتم و ماتم قصهء دلهاست

دمان ِعصر استبداد

در این طوفان شن، در بندری موقوف

نه لنگر مانده بر کشتی نه سُکّانی به دست ناخُدائی زُبده بر اسرار

چو قومی مانده در متروکه ای نفرین شده 

بی صاحب و دَیّار میمانیم

در این طوفان محنت زا

در این بندر، در این متروکهء موقوف 

میان ماندن وبودن

میان جبر گُستاخان سلاخ

  

دامون

٠١/٠٩/٢٠٠٩