Monday, May 10, 2010

کمانگر



زمین
آبستن بستریست در شکافته  خاک
شاید، بدست گاو آهنی
.که میکند درو، بدون وقفه، شکوفه های جاری فردا را
در شخمزار، در شوره زار، در کویر این برهوت، دستی نمیروید دگر شبیح دستانت
هزار سال هم اگر

حتی هزار سال سیاه هم

دامون
١٩/٠٢/٨٩
به یاد فرزاد کمانگر

1 comment:

  1. چقدر زیبا گفتید.

    سربلند و پیروز باشید..راه فرزاد ادامه داره ..گرچه که غم از دست دادن چنین انسان های والائی بسیار سنگینه.
    دفترها

    ReplyDelete