جاودانه ماندن
هرگز در اریکه باور نبوده مرا
چرا که این اژدهای بی پیکر زمان را ابائی نیست
در بلعیدن فراعن و اجرامشان
در پندار، نرمیده میشود، چون موم، شمشیر سخت، به دست زمان
در پندار، نرمیده میشود، چون موم، شمشیر سخت، به دست زمان
و این
قطره قطره ها
چکیدهء کاسه صبریست که می آوشخورد همچون مرحمی
قلب ِ شکسته مرا
دامون
٠٢/فروردین/١٣٨٩
زیبا بود.. مثل گذشته
پاسخ دادنحذف