تاریخ کتابیست از تفاوت، مکر، حیله
که چون:
دیوی، به خوابی در زمان جاری فرو
گشته
و هر دم
میکشد خُرناس و اینسان زمین أشفته
میسازد
برادر دشنه در دست برادر جنگ میگردد
و هابیل است سنگ بر دست
و قابیل است خُفته در خون.
و این، قوقایِ انسان تا ابد جاری
صفحه ای دیگر از این دفترکند آغاز
به پایان نامده سطری
دل دیوِ کثیفِ قصه ی تاریخ، به شهوت
گونه فرزندی کمان ابرویش
در هم کشیده نارضا و پست زِ نو
آشفته میگردد
و از نو
قصه ی نان است ُ دندان
که با پژواک ناگویایِ خوشبختی
ز هلقومی بُرد نانُ
به زنجیری کند پای
دامون
.تا دیده در این ورته تاب دیدن داشت.وهر چه دورادور در این کهکشان ابدی دل بیشتر نضاره کرد.ندید آن لازمهء ملزوم را.آنکه میشناختمش، گم گشته بود در من*در بطن این، از هم کسسته فاخر اندیشه هایِ من، چه آمد پیش؟
عشق، کجایش بود که رنگ و نامِ دوستی میداشت؟
وآیا در صُلالهء رنگِ دوست چه بود، کین چونینم عریان نگاشت؟!تو،آیا تا بحال عاشق بوده ای؟، چُنان، که هر چه آرزویت بوده، نی آنکه معشوق تجردش را، به تو داشته!نی آنکه در صورتِ امر، نوالهء روحِ گرسنه ات، گشته!نی آنک که تو به خویش میدانی و خود میدانیکهآنچ آمالِ آرزویش داشتیآنچ درخلوتِ اَ ندیشه ات بر اتفاق متقابل با تو بودو نه، نه فقط با توکهمعنائی از درخت خواهشت، به کوتاههء دستت نزدیک، برای چیدنو طعم گستاخش در تراوشی بر لبان به خشکی نشسته اتچونانک نا خواسته بگوئی رسته، و در خویش نمانده ایو سوختنت ساختنت شودو اریکه ات حتی به نیستیَیش تمایلوتوسنِ جسمت، مُوزه ای زنجیربارآه، که هنوز سخنی حرفی باقیست، و تا فَلَق مرا، کوره راه ها در پیشمرا، سنگسارها در پیشاینگونه، امروز، زخمه ای بر این آهنگم آرزوستکه از تمنی درون برخیزدکه در زُلالش مسخ، و به قد قامتش نیاز بر خوانیدامون۱۴/۰۳/۲۰۰۹۱۰/۰۷/۲۰۲۰
کلمه ها و ترکیبات متشابه
ورته: سرزمین
توسنِ جسم: تندیسِ متحرک
مُوزه: پابندمسخ: لمس کردننیاز: آرزو
